De ziel is hier voor haar eigen vreugde
De titel van deze blogpost is geïnspireerd op een citaat van Jalaluddin Muhammad Rumi, de mystieke moslimsoefi. Het is de afgelopen maanden vaak in mijn gedachten geweest.
Ik heb er bewust meer dan 30 jaar voor gezeten om niet naar het dagelijkse nieuws te lezen of te luisteren. Ik vertrouw erop dat vertrouwde vrienden en familie belangrijk nieuws met me delen – nieuws dat mij, mijn familie of Pacific Essences zou kunnen raken, of nieuws waar ik mogelijk iets aan kan doen om lijden op enige manier te verlichten. Toen we bijvoorbeeld hoorden over de recente bosbranden in Californië, maakten we meteen kleine flesjes Balancer Essence klaar en deden we via Herbalists without Borders een donatie aan degenen die door de branden werden getroffen.
De afgelopen maanden ben ik echter overladen met TMI = Too Much Information. Elke keer als ik een browser open, is er weer een krankzinnige kop die mijn aandacht opeist. Het is alsof je naar de speelhal gaat en Galaga speelt - een razendsnel computerspel waarin je je taak hebt om aanvallende insectenaliens uit de lucht te schieten terwijl ze op jou en je gevechtsvliegtuigen afkomen. Vraag me alsjeblieft niet hoe ik dat weet - haha!
Laten we zeggen dat ik me overspoeld voel door informatie, en vooral door informatie waar ik geen enkele controle over heb. Ik denk dat ik niet de enige ben die dit meemaakt.
En de vraag is – is de informatie die van mijn computerscherm schreeuwt en mijn blik vasthoudt wel eens accuraat? Volgens de definitie betekent het woord ‘informatie’ feiten – een nauwkeurige weergave van iets of iemand. Op dit moment lijkt wat als feit wordt gepresenteerd vaak een sluier van hyperbool, sensationele berichtgeving of een verwarrende ontkoppeling van onze geleefde realiteit te dragen. Deze koppen eisen niet alleen onze aandacht op, maar verlammen ook ons vermogen om vanuit een plaats van nuchtere wijsheid te reageren.
Voor mij voelt dit als zo’n verspilling van onze kostbare levenskracht. En dat is wanneer Rumi's citaat steeds luider en luider in mijn hoofd bleef klinken, totdat ik op een dag besloot dat ik alleen nog dingen zou gaan doen die het potentieel hadden om mij vreugde te bezorgen. Hoe verleid ik ook werd door die koppen, ik zou niet meer klikken op verhalen die leken te zijn ontworpen om mijn aandacht te trekken, zoals de roddelbladen bij de kassa's in de supermarkt. En als ik verleid word om op zo'n verhaal te klikken, ga ik mijn eigen vermogen tot een weloverwogen reactie gebruiken om belangrijke feiten te controleren, vooral als het om verontrustend nieuws gaat.
Het is een beetje zoals het toepassen van de principes van het Gebed om Sereniteit, dat een centraal punt vormt voor Alcoholics Anonymous en andere steungroepen:
“Geef mij de sereniteit om de dingen te accepteren die ik niet kan veranderen, de moed om de dingen te veranderen die ik wel kan, en de wijsheid om het verschil te weten.”
Nu is het tijd om je vertrouwen te centreren in je eigen hart en de signalen van je eigen Lichaam/Geest. We herkennen allemaal gevoelens van ongemak - of het nu knopen in onze maag zijn of een bonzend hart. Op het moment dat we zo'n gevoel herkennen, hebben we de keuze om verder te lezen, of om even diep adem te halen, een Essence in te nemen, of ons een liefdevolle, opbeurende ervaring uit ons verleden te herinneren om het evenwicht in ons Lichaam/Geest te herstellen en ons op de weg te zetten om te zoeken naar wat ons onze volgende ervaring van vreugde zal brengen.
Waarom zijn deze ervaringen van vreugde zo belangrijk, vooral in uitdagende tijden? Nou, ik ben er vrij zeker van dat hoe meer rust en vreugde we voor onszelf kunnen omarmen, we zullen ontdekken dat we inderdaad ook een positieve impact hebben op de wereld om ons heen.