Dansen met Woede - Het Gezonde Houtelement in Balans Houden
In de Traditionele Chinese Geneeskunde is elke emotie verbonden met een van de vijf elementen. Dit zijn:
- Vreugde/Opgewondenheid voor het element Vuur
- Angst/Piekeren voor het element Aarde
- Rouw/Droefheid voor het element Metaal
- Angst voor het element Water
- Woede voor het element Hout
Van al deze emoties geloof ik oprecht dat woede de meest uitdagende en giftige is. Daarom vind ik het belangrijk om woede iets dieper te verkennen – wat het is en hoe we ermee omgaan.
Elisabeth Kübler-Ross zei dat woede gezond is en dat je er tien seconden op hebt om het te uiten. Het is als stoom die uit een waterkoker ontsnapt: zodra de temperatuur het kookpunt bereikt, gaat de kookplaat uit. Als het langer aanhoudt en we het niet kunnen uitzetten, dan is het veranderd in iets heel anders. Dit kan irritatie, frustratie of vijandigheid zijn – alles wat gemakkelijk tot een gewoonte kan worden. Achter de irritatie, frustratie en vijandigheid kan een diep gevoel van ‘niets werkt ooit voor mij’ of andere vergelijkbare negatieve zelfpraat schuilgaan.
Heb je wel eens een tak van een boom gezien die eruitziet alsof hij in één richting groeit, maar dan plotseling in een nieuwe richting lijkt te groeien? Een gezond Houtelement heeft dat vermogen – om van richting te veranderen en te blijven bloeien. Wanneer hij tegen een obstakel aanloopt, zoals de tak van een andere boom, komt de aangeboren intelligentie van Doelgerichtheid en Overleving in werking en zal de tak een manier vinden om verder te groeien.
De Boeddha zei: “Je zult niet voor je woede gestraft worden. Je zult door je woede gestraft worden.” Hij zei ook: “Woede vasthouden is als een gloeiende kool oppakken met de bedoeling die op iemand anders te gooien; jij bent degene die zich brandt.”
Een andere onbekende wijze man werd gevraagd wat woede is en hij antwoordde: “Het is een straf die we onszelf geven voor de fout van iemand anders.” Mensen die energievelden kunnen waarnemen, zien alle vurige roodheid en verwarring in de aura van iemand die boos is. En natuurlijk is er fysiologisch gezien een verhoging van de hartslag, adrenaline en de aanmaak van cortisol – alles wat een voorbode kan zijn van ernstige lichamelijke aandoeningen.
Niet alleen schaden we onszelf als we elke dag boos uit bed komen, we kunnen ook de wezens die we liefhebben diep kwetsen.
Er was eens een klein kind dat een heel slecht humeur had, dus zijn vader gaf hem een zak spijkers en zei dat hij elke keer als hij zijn geduld verloor, een spijker in het hek moest slaan. De eerste dag sloeg de jongen 37 spijkers in het hek! In de weken daarna begon de jongen geleidelijk meer controle over zijn humeur te krijgen. Echter, toen de zak spijkers leeg was, zei zijn vader: “Je hebt goed werk verricht, maar kijk naar de gaten in het hek. Het hek zal nooit meer hetzelfde zijn. Net als wanneer je dingen in woede zegt, laten je woorden een litteken achter. Hoe vaak je ook zegt dat je het spijt hebt, het litteken zal er nog steeds zijn.”
Naast dat we onszelf en anderen met onze woede schaden, is er ook de mogelijkheid dat woede ons iets vertelt over de kwaliteit van ons leven en of we bewust leven volgens onze dharma of niet. Woede kan ons vertellen dat we in het verkeerde werk zitten, of in de verkeerde relatie, en zodra we dit herkennen, kunnen we een nieuwe keuze maken over hoe we verdergaan. En het vermogen om keuzes te maken is een andere eigenschap van een gezond Houtelement.
Toen ik klein was, hadden we een principe volgens welk we leefden: “Laat de zon nooit op je woede zakken.” Ik wist niet waar het vandaan kwam, maar het was een regel waar mijn broers en ik ons aan hielden. We kusten en maakten altijd goed voordat we naar bed gingen. Door dat te doen, werd onze zorg en verbondenheid hersteld en waren de triviale zaken van ons conflict de volgende ochtend al lang vergeten.
Nu ik een volwassene ben, is mijn begrip van deze uitspraak:
- We weten nooit wanneer dit moment het laatste moment zal zijn en we geen andere kans zullen hebben om ons te verontschuldigen of om ‘goed te maken’
- Woede vasthouden is een zekere manier om onszelf te schaden en de prachtige uiting van wie we zijn en wie we kunnen zijn te blokkeren
In retrospectief, en met jarenlange klinische ervaring waarbij ik heb gezien welke schade langdurige woede aanricht aan ons Lichaam, Geest en Ziel, ben ik dankbaar dat ik heb geleerd dat woede slechts en alleen een vluchtig moment van inzicht kan zijn dat ik van de goede weg ben raak, en dat alleen ik mezelf weer op het juiste pad kan krijgen door nieuwe keuzes te maken.
