De verborgen kracht van cellulair geheugen

Vorige zaterdagavond bakte ik vis voor onze kat Yogi en deed ik per ongeluk de brandmelder afgaan. Ik zette hem snel weer uit, maar het duurde meer dan een half uur voordat onze hond Sparky ook weer ‘uit’ was.

Voordat hij in november 2023 bij mij kwam, had Sparky de eerste twee jaar van zijn leven een liefdevol thuis en gezin gehad in Nunavut – Oost-Arctica.  Toen was er brand in hun huis en toen ze hun nieuwe woning gingen huren, mochten ze geen huisdieren meenemen. Hij werd daarom overgedragen aan de Iqaluit Humane Society. Hij was daar pas twee weken toen mijn buurvrouw Christina, die daar een kliniek voor het castreren van dieren hield, hem ontmoette. Ze stuurde me een foto van een klein hondje dat in de sneeuw stond en zei: “Dit kleine hondje heeft een huis nodig. En hij is geweldig!! En we vertrekken over 6 uur.”

De rest is geschiedenis, en het begin van een nieuw liefdesverhaal. En tot vorige zaterdagavond denk ik dat ik niet echt begreep welke angst hij had ervaren tijdens de brand. Ik probeerde hem de melder in het plafond te laten zien die ik had uitgeschakeld, maar ook al was het geluid gestopt, hij bleef als gek blaffen en probeerde hij tegen de muur omhoog te klimmen om erbij te komen. 

Toen ik hem opnam en probeerde hem af te leiden van de brandmelder, sprong hij uit mijn armen en begon hij koortsachtig door de woonkamer en vervolgens naar boven te rennen, alsof hij op zoek was naar Yogi. En ik vroeg me af of hij tijdens die brand een dierlijke maatgenoot had verloren? 

Ik nam hem weer op en hij trilde als een rietje. Ik pakte wat Balancer for Animals Spray en wreef het op zijn rug. Dat leek hem een beetje te kalmeren, maar hij ging alsnog weer terug naar de brandmelder. Ik nam hem op en we gingen naar de auto en reden een paar keer rond de oprit, maar zodra we weer in huis waren, begon hij koortsachtig te blaffen. Ik nam hem weer op en legde hem met zijn borst op de mijne. Ik haalde gewoon adem en wreef zijn rug met meer Balancer op mijn handen, en eindelijk, terwijl onze harten synchroon klopten, stopte het trillen en keerde er weer een zekere mate van rust en kalmte in.
Ik deel dit verhaal omdat het zo’n duidelijke illustratie is van cellulair geheugen.  In dit geval werd het door een geluid getriggerd, maar het had even gemakkelijk door een geur of een kleur of zelfs een weervaring of iemands gezicht of lichaamsbouw getriggerd kunnen worden.

Het punt is dat wij multisensorische wezens zijn en dat niet al onze ervaringen worden vertaald in woorden of bewuste herinneringen totdat er iets gebeurt (zoals een brandmelder die afgaat) dat de herbeleving van die gebeurtenis triggert. Maar zeker weten, worden al deze ervaringen ergens in ons Lichaam/Geest opgeslagen.  

Als we echter plotseling een verschrikkelijke ervaring kunnen herinneren en daar lichamelijk op reageren, moeten we  ook in staat zijn ons te herinneren aan wat een staat van welzijn is. En als cellen trauma kunnen onthouden, dan kunnen cellen zeker ook heelheid en welzijn onthouden. In feite is dit de geneeskunde die ik nu al meer dan 30 jaar beoefen. Ik luister naar symptomen, ik voel de polsen en ik plaats naalden in acupunctuurpunten waar ik begrijp dat die naalden het Lichaam/Geest weer in balans zullen brengen. De behandeling is compleet wanneer alle 12 polsen in hetzelfde ritme kloppen – geen tekort en geen overschot. In deze staat herinnert het Lichaam/Geest zich op cellulair niveau hoe het moet functioneren om optimale gezondheid en welzijn te behouden.

We kunnen precies hetzelfde doen door Essences in te nemen, die een boodschap sturen naar cellen die niet optimaal functioneren om het welzijn van het geheel te ondersteunen. Het is alsof elke Essence een muzikale noot is, en als een deel van het Lichaam/Geest die muzikale noot nodig heeft om het evenwicht te herstellen, dan worden die cellen die uit de pas lopen teruggeroepen naar hun optimale functie.

Toen ik mijn eerste fysiologiewerk las, was ik verbaasd over hoeveel van ons lichaam onbewust functioneerde via het mechanisme van homeostase. Gewoon voor de lol vroeg ik Google tijdens het schrijven van deze blogpost de vraag: “Hoeveel van ons lichamelijke bestaan wordt onbewust geregeld via homeostase?” Tot mijn verbazing was het antwoord meer dan 95%. Dit betekent dat het grootste deel van onze gezondheid en ons welzijn onder onze bewuste aandacht wordt onderhouden – ademhaling, bloeddruk, dorst, honger, slaapcycli, circadiane ritmes, bloedsuikerspiegel, weefselherstel en activering van het immuunsysteem, om er maar een paar te noemen.  

Ik was verbaasd over dit feit dat het lichaam al deze controles en evenwichten uitvoert om het leven in stand te houden, en besloot dat wij mensen de grootste wonderen ter wereld zijn. Maar omdat ik toen ook heel goed op de hoogte was van hoe gedachten en gevoelens invloed hebben op onze fysiologie, bedacht ik de term multidimensionale homeostase, wat betekent dat zodra we ons bewust worden van een disbalans (omdat we last hebben van een maag- of darmklacht, of frustratie of angst) we de kans hebben om de disbalans te corrigeren door een Essence te kiezen die het Lichaam/Geest weer in harmonie brengt.  

Alleen al door de symptomen van de ervaring die we op dat moment hebben te koppelen aan de eigenschappen van een Essence, kunnen we welzijn herstellen.  

Al deze manier van denken wordt ondersteund door de eeuwenoude wijsheid en praktijken van de Traditionele Chinese Geneeskunde (TCM), omdat zij het Lichaam en de Geest nooit als gescheiden zagen. Deze beoefenaars zagen mensen altijd als lichamelijk, emotioneel en mentaal wezens, die tot leven worden gewekt door geest of energie of qi.

Mijn punt is dat er zoveel wijsheid in TCM zit, en zoveel middelen om welzijn te behouden, maar de doorslaggevende factor zijn wij die ons krachtig genoeg voelen om praktijken en interventies te kiezen die multidimensionale homeostase in stand houden. En voor mij hebben Essences zich bewezen als een van de krachtigste en meest effectieve interventies voor individuen om energie te verschuiven en heelheid te herstellen, omdat Essences ofwel het cellulair geheugen van een traumatische gebeurtenis oplossen, ofwel het cellulair geheugen van welzijn herstellen.